Turbulentne godine kluba

8. decembra 2015.

U prvoj posleratnoj deceniji, a i nešto kasnije, u našem gradu se igrao taj dopadljivi fudbal, pun duha, lepote i džentlmenstva, bitno drugačiji u odnosu na današnje poimanje i shvatanje fudbalske igre. Pripadale su te igre nezaboravnom vremenu lepršavog fudbalskog romantizma, isčezlog pod naletom savremenog, totalnog načina igre, u kome se svi njegovi potencijali stavljaju u funkciju rezultata i uspeha koji treba postići.

Predratni Trgovački

U nepune dve decenije posle 2. svetskog rata, među mnogim klubovima našeg grada, prednjačili su po svojoj organizovanosti, a i kvalitetu: Slavija, Radnički, Eđšeg, Grafičar, Kabel i da kako FK Trgovački, kao preteča budućeg FK Novog Sada.

U nameri da se fokusiramo na FK Trgovački, mora se naglasiti da se radilo i vrlo popularnom klubu, sa dugom tradicijom. Retroaktivno gledajući njegovo jezgro vuče korene od S.D. Trgovačke omladine, kako je još decembra 1930. godine pisao „Sport“, objavljujući spisak malobrojnih registrovanih fudbalskih klubova u Novom Sadu. Predratno ime kluba je bilo Novosadski Trgovački Klub ili skraćeno NTK, koji je osnovan 23. juna 1921. godine.

1923. godine fudbaleri NTK su osvojili prvenstvo Novog Sada, jedino tadašnje takmičenje u kojem su učestvovali timovi iz Novog Sada.

Prelistavajući mnoge zapise i redove stranica sportske štampe i sportskih publikacija, dalo se zaključiti da je FK Trgovački, klub sa dugom predratnom tradicijom.

U nama bližem posleratnom vremenu, činio ga je skup iskusnih i dobrih igrača, koji je negovao dopadljiv stil fudbalske igre. Dugo godina, osobito 50-tih, pripadao je samom vrhu najboljih klubova Vojvođanske lige, zauzimajući i lidersku poziciju. Njegova dopadljiva i tehnički negovana igra, lako je osvajala ukuse i naklonosti probirljive fudbalske publike našeg grada. Potvrda takvoj tvrdnji, ogledala se u njegovoj brojnoj publici i simpatizerima, koji su se redovno okupljali pri odigravanju njegovih utakmica.

trgovacki_1950

Više godina se Trgovački visoko kotirao. Pomenućemo samo 1951. godinu kada se nakon ubedljive pobede nad BSK-om iz Bečeja sa 3:0, po ko zna koji put našao na prvom mestu Vojvođanske lige. Od ukupno 13 klubova vrh tabele je ovako izgledao:

  1. Trgovački  20 bodova.
  2. Radnički Sombor 19 bodova
  3. Eđšeg 17 bodova

No, kako to već biva, druga decenija po oslobođenju našeg grada, zatekla ga je u vrlo ozbiljnoj krizi. Već sve primetnije oscilacije u igri njegovog tima bili su prvi nagoveštaji ove krize, koju su počeli pratiti rezultatski neuspesi. Posle završetka jesenjeg dela prvenstva na dan 5. februara na redovnoj skupštini kluba, Uprava je dijagnostifikovala slabosti i uzroke, koji su vodili ovoj krizi, te su postavljeni zadaci i naložene mere za njihovo otklanjanje. U tim turbulentnim povetarcima, zatražena je promena imena kluba u NSK (Novosadski Sport Klub) ali je skupština to odbila. Posle nastavka prvenstva mere koje su preduzete nisu urodile plodom i kriza se produbila.

Reorganizacija FK Trgovački u FK Novi Sad

Teškoće koje su dovele do velike klupske krize i slabog plasmana tima, zahtevale su brže i efikasnije razrešavanje. Otuda, 1. avgusta 1954. godine sazvana je i Vanredna skupština kluba, na kojoj je analiziran izveštaj o ostvarenim merama i postavljenim zadacima, da se kriza eliminiše. Isticane su mnoge negativnosti i pojave i neefikasnosti rada Uprave kluba u razrešavanju nagomilanih problema i obaveza, koje su dovele do posrnuća ovog starog fudbalskog kolektiva.

Na ovoj Vanrednoj skupštiti, održanoj u Zmaj Jovinoj 2, donete su odluke da se učini odlučni zaokret u radu, pa su preduzete vrlo energične mere u klubu. Promenjena je celokupna Uprava kluba i izabran novi sastav na čijem čelu je postavljen Milenko Parabućski. Ime kluba je jednoglasno usvojeno i od tada nosi ime grada – FK Novi Sad.

Već februara 1955. godine nova uprava je prepolovila načinjeni klupski dug od 800.000 dinara uz dato obećanje da će se preostali deo likvidirati do završetka prolećnog dela takmičenja sezone 1954/55. godine.

Jovica Jovanović

Prvi trener kluba je bio Jovica Jovanović, pre rata igrač subotičkog Sanada a zatim i FK Vojvodine. Stariji novosađani ga pamte i kao velikog ljubitelja i začetnika „nožnog tenisa“, koji se u letnjim mesecima igrao na Štrandu.

Bili su to dani koji su označili začetak jedne nove, lepe fudbalske storije, koja evo i danas traje.

jesenja_tabela_1956

Već početkom kalendarske 1956. godine tačno 4. februara 1956. godine, Novi Sad je umesto fudbalskog postao Sportsko društvo. Tim povodom je odigrana prijateljska utakmica sa NK Borovom, članom 3. savezne lige. Bilo je 3:1 za Novosađane.

Naredni prolećni deo prvenstva počeo je 15. aprila 1956. godine, a otvorili su ga NSK ( koji je promenio ime iz Eđšeg u NSK) i Srem. Rezultat je bio 3:2.

Istog dana igrali su Sremac Vojka – Novi Sad 2:2 (2:2). Uz autogol domaćeg igrača, pogodak za goste postigao je Jablanov, koji je zbog nasrtaja na domaćeg centarhalfa, kasnije isključen iz igre.

konacna_tabela_1956

Na lokalnom novou, 7. avgusta 1956. godine, Dnevnik je objavio sledeću vest:“Vanredna skupština FK NSK (bivši Eđšeg) odlučio je da se fudbalski klub raspusti i pristupi S.D. Novi Sad, dok se ostale sekcije S.D. NSK-a neće raspuštati.“ To je i bio početak kraja S.D. NSK-a koji je do te godine nosio ime Eđšeg i bio jedan od velikih rivala nekada FK Trgovačkom a kasnije i FK Novom Sadu.

FK Novi Sad novi član 1. Savezne lige

tim_prvoligasi

Put od opštinske do Prve Savezne lige nije bio nimalo lak. FK Novi Sad je ostvario svoj cilj, koji su postavili njegov vođa Hugo Ruševljanin i Uprava. Znalačkim igrama i upornošću, za samo nešto više od pola decenije, taj klupski san je pretvoren u javu.

Vratnjan na ramenima navijača 1961. god.

Promocija prvaka 2. Savezne lige i novog člana elite započela je već nakon poslednje utakmice i pobede nad Sremom. Preko 6000 navijača Žutih, pozdravili su svoje miljenike. Vazduh su zaparale crvene i žute rakete na stadionu Vojvodine. Gromoglasno skandiranje, ovacije, upaljene papirne baklje, ulazak mališana sa tradicionalnim žutim dresovima sa cvećem, baloni, čestitke i drugi detalji, činili su deo slavljeničkog dekora nakon poslednje odigrane utakmice. Bili su to darovi zahvalnosti navijača upućenih svojim junacima. Manirom velikog kluba, FK Novi Sad, uputio je pisma zahvalnosti Sreskom i Opštinskom savezu za fizičku kulturu kao i FK Vojvodini za svu materijalnu i moralnu podršku koju su pružili žutima na putu ulaska u društvo najboljih. Konačno, kao šlag na tortu, ova fudbalska storija FK Novog Sada i svih njegovih prvenstvenih događaja, praćenih neizvesnošću, dobila je svoj epilog: upornost, umešnost i vredan klupski rad su trijumfovali! Bile su to generacije za pamćenje!

  • Neo Planters

    Zanimljiv deo je sigurno o Eđšegu na koji maliciozni ljudi i navijači drugog gradskog klupa, pokušavaju da prikažu kao preteču našeg kluba, a istina je sasvim drugačija.
    Neka budala je verovatno čuo da je Eđšeg promenio ime u NSK i automatski ga spojio sa nama, iako je te 1955. godine Eđšeg u jesenjem i sa promenjenim imenom NSK bio naš rival kojeg smo pobedili dva puta te sezone.
    Potpuni idiotizam i malicioznost proizvedena iz neznanja i pakosti.

    23. oktobar 1955. Novi Sad- Eđšeg 2:1
    27. maj 1956. Novi Sad – NSK 1:0

    Takođe posle piše da je NSK raspustio svoj fudbalski klub i pristupio našem. Šta to znači? To znači da je priča o fuziji takođe izmontirana i maliciozno plasirana u kuloarima radi prikazivanja našeg kluba kao mađarskog, a njihovog kao velikog srpskog. Naš klub je samo dobio na igračkom kadru od njih i ništa više.
    To znaju stariji Novosađani kao i hroničari našeg grada.

Galerija

  • 6
  • 5
  • 4
  • 3
  • 2
  • 1